Κάποιες συνοικίες
Μια διαφορετική περιδιάβαση στο χώρο, ενδεχομένως να ανιχνεύσει άλλα μονοπάτια της ιστορίας, σχηματίζοντας το άλλο πρόσωπο της πόλης.
Επιλέγουμε να γνωρίσουμε τη συνοικία Τριτάκη «τ' Αναφιώτικα της Πάτρας» με τα γραφικά στενά σοκάκια, τα σκαλοπάτια, τα φρεσκοβαμμένα σπίτια με τα γιασεμιά και τις μπουκαμβίλιες.
Στην οδό Μπουκαούρη επισκεπτόμαστε τα τούρκικα χαμάμ, που λειτουργούν από την περίοδο της Τουρκοκρατίας.
Στη θέση Τάσι δοκιμάζουμε το γιοματάρι από το Οινοπωλείο-καπηλειό του Γιαννόπουλου, πριν κατηφορίσουμε για τη συνοικία της Αγίας Αικατερίνης. Μια ιδιαίτερη συνοικία, σε χρώμα, ύφος και αισθητική. Εδώ από τον 14ο αι. οι κάτοικοί της, έστησαν «με λογισμό και μ' όνειρο», μια φτωχική και σουρεαλιστική γειτονιά και στέριωσαν, αρχικά σε τσίγκινα παραπήγματα κι αργότερα με τσιμεντόλιθους τα σπίτια τους, δίνοντας διαφορετικό τόνο σ' ένα τμήμα της πόλης.
...συνεχίζεται...
Κατευθυνόμαστε τώρα σε μια άλλη συνοικία, με έντονο φορτισμένο κλίμα και άσβεστη τη μνήμη από τις αξέχαστες πατρίδες. Εδώ, στα Προσφυγικά, τη συνοικία των προσφύγων της Μικρασιατικής Καταστροφής, ο χρόνος, το παρόν και το μέλλον είναι σε άμεση σχέση και αναφορά με το παρελθόν. Με επίκεντρο την πλατεία Ελευθερίας, σχηματίστηκε ο βασικός συνοικισμός με τις πανομοιότυπες οικοδομές, έχοντας ως «πνευματικό κέντρο» την Αγία Φωτεινή, εις ανάμνηση του περικαλλούς ομώνυμου ναού της Σμύρνης.
Ένα ακόμα άλμα στο χώρο, μας φέρνει στο Γυρί, τη συνοικία που ύμνησε ο Κοσμάς Πολίτης στο ομώνυμο μυθιστόρημά του. Η συνοικία έχει ως σημείο αναφοράς το Σκαγιοπούλειο Ίδρυμα. Το επιβλητικό κτίριο οικοδομήθηκε με τη χρηματοδότηση του σταφιδέμπορα Παναγιώτη Σκαγιόπουλου, για να στεγάσει Ορφανοτροφείο. Τα εγκαίνια πραγματοποιήθηκαν στις 29 Δεκεμβρίου 1929 από τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Το 1982 αποδόθηκε στους κατοίκους το ήμισυ του οικοδομικού τετραγώνου, με τον κατάφυτο κήπο, τους πορτοκαλεώνες και τα πανύψηλα δέντρα, μοναδικό πνεύμονα πρασίνου και χώρο αναψυχής της ευρύτερης περιοχής.
Στην άκρη του κήπου, Μαυροκορδάτου & Κορυτσάς, λειτουργεί από το 1983 το ιδρυθέν από το 1977 «Μουσείο Λαϊκής Τέχνης» του Πολιτιστικού Κέντρου Πατρών, με πλούσια λαογραφική συλλογή και αρχειακό υλικό τεκμηρίωσης του λαϊκού μας πολιτισμού. Το κτίριο του Σκαγιοπουλείου ανακαινίστηκε το 2001 με τη χορηγία του ευπατρίδη Κώστα Δημητριάδη, αλλά δεν κατέστη δυνατόν να αξιοποιηθεί. Από τη δεκαετία του '90, τη φιλόξενη συνοικία επέλεξαν για διαμονή πολλοί οικονομικοί μετανάστες, κυρίως των βαλκανικών χωρών.
Συνεχίστε με τον Ορίζοντα της πόλης...
